Must-dos and -sees of Prince Edward Island / Co trzeba zrobić i zobaczyć na Wyspie Księcia Edwarda

POLSKA WERSJA TUTAJ / POLISH VERSION HERE

It seems like this tiny island would not have much to offer, especially when comparing it to – let’s say – British Columbia. But you couldn’t be more wrong. The island is vibrant and full of entertainment, especially during the summer. Here are some things that you might want to consider when visiting this charming place:

1. Green Gables – it’s a total must-do! The island lives and breathes Anne. Every step you take, she will be there. In Cavendish you get a chance of introducing yourself to the story (if you’re not already familiar with it) and see the house and its surroundings that made the Island famous thanks to the books.

Entry fee: $7 CAN for an adult (not open all year round so check the website before visiting)

Don’t forget to walk the nearby Avonlea village – many shops and restaurants have been created to bring the spirit of 1900s, and the name of the village pays a tribute to the fictional community from the books. Then spend the rest of the afternoon at the Cavendish beach – the views will show you the real beauty of the Island.

IMAG0710

2. Anne of Green Gables Musical – since you are on the island, everything is Anne. This musical has been played regularly for so long, it has made the Guinness world record! You don’t want to miss this gem.

Entry fee: tickets starting from $25 CAN

3. Lighthouses – wherever you are staying, one of them will certainly be close to you. Lose yourself in many stories (every lighthouse has one – how true they are, nobody can tell) and great views. The lighthouses are now automated so they don’t need anyone to keep them anymore. Therefore, the government has given them to the communities and now a bunch of volunteers are taking care of them.

Entry fee: $5 CAN/adult, $2 CAN student ticket

dscn0222_kindlephoto-2896638

4. Confederation trail/old railway trail – trains do not operate here anymore and the tracks were stripped in early 90’s, making it a great opportunity to experience the nature of the island. You can bike from one tip of the island to another, learning about the Confederation and old railway at the same time. No motored vehicles are allowed.

Entry fee: free

dscn0209

5. Coastal drive – if you are planning a road trip, this one is for you! The road runs very close to the water and all around the Island. On your way you can visit the lighthouses, distilleries, pottery shops and many more.

Entry fee: free

wp_20160911_14_23_10_pro

6. Beaches – with white sand and clear water, this is exactly what you need for a cool down after a long drive. The best ones might be harder to find, but are worth it all the same! For us, Big Point and Singing Sands did the trick.

Entry fee: free

wp_20160903_17_42_54_pro

7. Annual 70-mile yard sale – our previous post covers it all! Miles and miles of sales, not to be missed!

Entry: free

8. Pow-wow – every year the indigenous people organize a gathering to share the culture and tradition. Many great things to experience.

Entry: free

Enjoy the Island!

————————-

POLSKA WERSJA / POLISH VERSION

Może się wydawać, że ta mała wysepka ma niewiele do zaoferowania, szczególnie w porównaniu z – powiedzmy – Kolumbią Brytyjską. Nic bardziej mylnego! Wyspa jest pełna atrakcji, szczególnie w trakcie lata. Oto kilka rzeczy, które możecie zrobić odwiedzając tą wyspę:

1. Zielone Wzgórze – koniecznie trzeba zobaczyć! Wyspa żyje i oddycha Anią, tutaj spotkasz ją na każdym kroku. Jeśli nie znasz historii z książek, w Cavendish masz szansę się z nią zapoznać i zobaczyć na własne oczy dom z książki, która uczyniła wyspę sławną.

Wstęp: 7 dolarów kanadyjskich za osobę dorosłą (otwarte tylko w wybranych miesiącach, lepiej sprawdzić stronę internetową przed przyjazdem)

Oczywiście nie zapomnijcie przejść się uliczkami wioski Avonlea, która została zbudowana na wzór domów z początku XX. wieku. Swoją nazwę zawdzięcza fikcyjnej społeczności z książek o Ani. Popołudnie najlepiej spędzić na plaży w Cavendish, by móc docenić prawdziwe piękno Wyspy.

IMAG0710

2. Musical ‘Ania z Zielonego Wzgórza’ – jesteś na Wyspie, więc wszystko jest Anią. Ta sztuka jest grana od tak dawna, że została zapisana w Księdze Rekordów Guinnessa! Nie możecie tego przegapić.

Wstęp: ceny zaczynają się od 25 dolarów kanadyjskich

3. Latarnie morskie – gdziekolwiek jesteś, jedna z nich z pewnością będzie blisko. Poznaj ciekawe historie z nimi związane (ich prawdziwość jest czasem wątpliwa) i podziwiaj widoki. Ponieważ latarnie są operowane automatycznie i latarnicy nie są już potrzebni, rząd Wyspy sprzedał latarnie ich społecznościom, które się nimi teraz opiekują jako wolontariusze.

Wstęp: 5 dolarów kanadyjskich za osobę dorosłą, 2 za bilet studencki

dscn0222_kindlephoto-2896638

4. Szlak Konfederacji/stara droga kolejowa – pociągi już nie operują na Wyspie, a tory zostały zlikwidowane na początku lat dziewięćdziesiątych. Teraz jest to wspaniała okazja by doświadczyć prawdziwą naturę wyspy. Można przejechać rowerem z jednego końca Wyspy na drugi, poznając historię Konfederacji i kolei. Prowadzenie motoryzowanych pojazdów jest niedozwolone.

Wstęp: wolny

dscn0209

5. Przejażdżka po wybrzeżach Wyspy – jeśli planujesz road trip, ta opcja jest dla ciebie! Droga prowadzi bardzo blisko wody i została zbudowana dookoła wyspy. Po drodze można zwiedzić latarnie morskie, warsztaty garncarskie, destylarnie i wiele innych.

Wstęp: wolny

wp_20160911_14_23_10_pro

6. Plaże – po długiej drodze biały piasek i czysta woda jest tym czego potrzebujesz. Najpiękniejsze plaże mogą okazać się trudne do znalezienia, ale są tego warte. Według nas najlepsze były Big Point i Singing Sands.

Wstęp: wolny

wp_20160903_17_42_54_pro

7. Coroczna 70-milowa wyprzedaż garażowa – nasz poprzedni post tłumaczy wszystko! Wyprzedaż ciągnie się dosłownie kilometrami – nie do przegapienia.

Wstęp: wolny

8. Pow-wow – rdzenni mieszkańcy Ameryki Północnej organizują zgromadzenia, które mają na celu przybliżyć ich kulturę i tradycję. Wspaniale doświadczenie.

Wstęp: wolny

Miłego pobytu na Wyspie Księcia Edwarda!

Advertisements

What you need to know about PEI’s community / Co powinniście wiedzieć o społeczności Wyspy Księcia Edwarda

POLISH VERSION HERE / POLSKA WERSJA TUTAJ

We had a chance to experience Prince Edward Island’s community on more than one occasion, however two events had the biggest impact on our opinion on this topic: a pageant and a children’s parade. They showed us the true community spirit and sharing, but also raised many debates about nepotism, isolation and rejection.

Our first encounter with PEI’s community was fully positive and showed us the impact that a small group of people can have on local people and government. It was a community pageant simply titled ‘The River Clyde’ and its objective was to raise awareness about local environment and the consequences of polluting the river by the locals. Yet it was not another boring performance – we had to walk along the river to see consecutive scenes being played and the main actors went on this journey with us. It started with three children trying to go fishing in the River Clyde but finding out that there is no more fish in the water as all of them have escaped due to pollution. Instead they have grown legs and went inland but then found out that they cannot live without water either. So the three children and the legged fish go on a journey to discover the reason for the river’s heavy pollution.

dscn0159
Fish with legs 🙂

As we pass different creatures explaining how the usage of chemicals in potato farming have caused the river to kill most of its inhabitants, we cannot help but wonder who stands behind this creative action for the environment. We had a chance to talk to the director of the pageant who explained that the everything we saw was created and played by volunteers! To achieve such effects, people have gathered together for months rehearsing, sewing costumes and preparing the path for the play. Nowhere else did we see such involvement by the local people to help their environment; it was truly wonderful to see how they all got together in order to raise awareness; to see their unity, eagerness and readiness for action, both from adults as well as children.

dscn0177
Mermaids

The second encounter of the PEI’s community was during our stay in Gairloch, Belle River. Our WWOOFing host took us to her neighbours’ house for a children’s parade. And I bet it does not match anyone’s expectations of hundreds of children marching on the street, surrounded by their cheering parents. It was a small backyard party of twenty people in funny costumes, adults and children alike, marching around the house and making as much noise as possible.

dscn0181
Parade pt. 1

The beauty of it is that a small community like Gairloch is able to get together and organize a small party for the children during the summer. Moreover, every family made a salad or a cake to share with other people, also there was a campfire with marshmallows and a football/soccer game. It’s not only big cities where fun things happen- a small community where everyone knows each other offers entertainment for everyone as well as help when needed and communal prosperity.

dscn0194
Parade pt. 2

Unfortunately, although a small community can be of great value, it can also be associated with a few problems. With people living so close together for many years, a special bond is created between them, one that brings them a certain sense of belonging. Therefore, they might feel that this sense of belonging is threatened when new people arrive at their community grounds. As we have spoken to one of the ‘newcomers’ (he moved to Gairloch five years ago), we have found out that this person still does not feel welcome in the community as it is closed to anyone who did not grow up there and has no ties to this place. So it is not as idyllic as it firstly seems to be.

Those who are Island born and bred can be seen rejecting newcomers with strange hostility – the first question that people ask is whether you are an Islander, and the answer determines the quality of conversation. To them it is as important as matter of life and death, to us it seems like another obstacle in creating healthy relations. Why does it matter so much where are you from? If you have been on the Island since you were born, as were your ancestors, is that a valid argument to reject someone’s presence? How come it is so easy to do when those ancestors of yours must have killed and robbed so many people for you to be here? Without any answers to these questions, we simply observe as our hosts are being asked again where they are ‘originally’ from (because obviously they do not belong to the Island).

With the ever present beauty of the Island we can see how people might want to be protective if it, however there is a thin line between protection and rejection. The Islanders isolate themselves from the ‘outsiders’, trying to give everyone their place, put them on their ladder of the hierarchy. You might want to say ‘it’s ok to protect your country/land/community’ and I will agree with you. But the viciousness is not needed where the danger is not present.

———————-

POLSKA WERSJA / POLISH VERSION

Udało nam się w pewnym stopniu poznać społeczność Wyspy Księcia Edwarda, ale dwa wydarzenia mają szczególny wpływ na naszą opinię na ten temat: widowisko i parada dzieci. Obydwa wydarzenia nie tylko pokazały nam prawdziwego ducha małych społeczności, ale także wniosły debaty o nepotyźmie, odrzuceniu i izolacji.

Nasze pierwsze doświadczenie było bardzo pozytywne i pokazało nam jak wielki wpływ na środowisko i lokalny rząd może mieć mała społeczność. Widowisko pod prostym tytułem ‘Rzeka Clyde’ miało na celu zwiększenie świadomości o lokalnym środowisku i konsekwencjach jakie niesie ze sobą zanieczyszanie rzeki. Chociaż brzmi to jak kolejne nudne przedstawienie – nic z tych rzeczy! Zeby zobaczyć następną scenę widzowie muszą spacerować brzegiem rzeki, a główni bohaterowie im w tym towarzyszą. Tematem przewodnim widowiska była wyprawa trójki dzieci na ryby, ale odkrywają oni że w rzece nie mieszkają już żadne stworzenia ponieważ ludzie zbyt ją zanieczyścili. Ryby wykształcily nogi by wyjść na brzeg, ale szybko odkryły że na lądzie też nie mogą przetrwać z powodu braku wody. Więc trójka dzieci i chodząca ryba wyruszają w podróż aby dowiedzieć się dlaczego rzeka jest tak zanieczyszczona.

dscn0159
Ryba z nogami 🙂

Podczas kolejnych scen mijamy różne stworzenia które tłumaczą nam, że zanieczyszczenie rzeki spowodowane jest nadużywaniem chemikaliów w przemyśle ziemniaczanym, ale w tym samym czasie zastanawiamy się kto stoi za tą fantastyczną inicjatywą. Mieliśmy szansę porozmawiać z reżyserem widowiska, który wytłumaczył nam że wszystko co zobaczyliśmy zostało przygotowane przez wolontariuszy! Przez parę miesięcy spotykali się aby ćwiczyć kwestie, szyć kostiumy i przygotować drogę nad rzeką. Nie przypominamy sobie, żebyśmy kiedykolwiek doświadczyli takiej spójności w małej społeczności, takiej która ma na celu uświadomienie społeczeństwa i dotyczy zarówno dorosłych jak i dzieci.

dscn0177
Syreny

Nasze drugie doświadczenie miało miejsce w Gairloch, Belle River, gdzie nasza gospodyni WWOOF zabrała nas na paradę dzieci. I nie chodzi tutaj o setki maszerujących dzieci i wykrzykujących ich imiona rodziców. To była mała parada zorganizowaną na tyłach domu sąsiadów, w której brali udział wszyscy rodzice, dziadkowie i oczywiście dzieci; wszyscy maszerowali dookoła domu w kolorowych kostiumach robiąc jak najwięcej hałasu.

dscn0181
Parada cz. 1

I na tym polega piękno społeczności Wyspy Księcia Edwarda – jest ona w stanie zorganizować dzieciom rozrywkę podczas lata, kiedy ich znajomi wyjechali gdzieś indziej na wakacje. Ludzie chcą się spotykać i spędzać razem czas. Co więcej, każda rodzina przygotowała jakąś przekąskę, a potem każdy mógł podgrzać pianki przy ognisku czy pograć w piłkę – zabawa dzieje się nie tylko w wielkich miastach. Mała społeczność, w której każdy się zna, jest w stanie zaoferować dobrą zabawę oraz pomoc gdy zajdzie taka potrzeba.

dscn0194
Parada cz. 2

Niestety, mimo tego że bycie członkiem małej społeczności ma wiele zalet, można zauważyć wiele problemów które się z tym wiążą. Ludzie mieszkający ze sobą przez wiele lat formują pewnego rodzaju więź, która daje im poczucie przynależności. Dlatego też ci ludzie mogą czuć, że ta więź jest zagrożona w związku z przyjazdem nowych mieszkańców. Jeden z takich ‘nowych przybyszów’ (wprowadził się do Gairloch pięć lat temu) zdradził nam, że nawet po tych latach spędzonych w społeczności nadal nie czuje się miło widziany a społeczność jest zamknięta dla każdego kto nie miał szansy być jej częścią od swoich narodzin. Więc nie wszystko jest tak idealne jakby się mogło wydawać.

Ci, którzy urodzili się i wychowali na Wyspie, traktują przybyszów z niespotykaną niechęcią – pierwsze pytanie jakie jest komukolwiek zadawane to czy dana osoba pochodzi z Wyspy, a odpowiedź determinuje atmosferę dalszej rozmowy. Dla Wyspiarzy jest to niemal sprawa życia i śmierci, dla nas jedynie kolejna przeszkoda w budowaniu zdrowych relacji. Dlaczego to, skąd jesteś, ma takie wielkie znaczenie? Jeśli urodziłeś się na Wyspie tak jak twoi przodkowie, jakie prawo daje ci to aby odrzucić kogoś oraz jego obecność? Dlaczego jest tak łatwo to robić, gdy ci przodkowie rabowali i zabijali by opanować Wyspę? Bez żadnych odpowiedzi na te pytania już tylko obserwujemy naszych gospodarzy, gdy po raz setny ktoś zadaje im pytanie skąd tak NAPRAWDĘ są (bo przecież na pewno nie są z Wyspy…).

Piękno naturalnej przyrody na Wyspie nieco tłumaczy dlaczego Wyspiarze tak bardzo starają się ją chronić; istnieje jednak cienka linia pomiędzy ochroną a odrzuceniem. Wyspiarze izolują się od ‘przybyszów’ i próbują każdego zaszufladkować, dać miejsce na drabinie hierarchii. Możecie powiedzieć ‘ochrona swojego miejsca/kraju/społeczności jest w porządku’ i ja się z wami zgodzę. Ale taka reakcja nie jest potrzebna gdy zagrożenie jest nieobecne.